سایت دانلود پایان نامه های رشته مدیریت

عنوان کامل پایان نامه :

 تبیین عوامل موثر بر خرید مجدد بیمه نامه های آتش سوزی

قسمتی از متن پایان نامه :

تاریخچه بیمه در ایران

بیمه به مفهوم امروزی آن در ایران سابقه چندانی ندارد. در حدود سال 1280 هجری شمسی، دو موسسه روسی بنام نادژدا و کافکازکوری در ایران شروع به کار کردند که پس از انقلاب بلشویکی تعطیل شدند. بعد از آن شرکت بیمه انگلیسی آلیانس نمایندگی خود را در ایران تأسیس نمود و سپس سایر شرکت های انگلیسی، آلمانی و سوئیسی در ایران شروع به فعالیت نمودند. بعدها شرکت بیمه دولتی شوروی بنام اینگستراخ نیز در ایران شعبه هائی تاسیس نمود و تعداد این شرکت ها بتدریج افزایش پیدا نمود. در واقع در سال ۱۳۱۰ پس از تصویب قانون ثبت شرکت ها در ایران موجب گردید شرکت های بیمه انگلیسی، آلمانی، اتریشی، سوئیسی و امثال آن در ایران اقدام به ایجاد شعبه و نمایندگی کرده و به فعالیت بیمه ای بپردازند. اما بعدا” فعالیت شرکتهای بیمه خارجی در ایران که در شروع کار مفید به نظر می رسید به شکلی گردید که برای اقتصاد ملی به جای نفع، زیان آور گردید. از یک طرف این شرکتها با بهره گیری از عدم اطلاع بیمه گذاران پیش روی پوششهای محدود، حق بیمه کلانی دریافت می کردند و به بهانه های گوناگون از پرداخت خسارت سرباز می زدند و از طرف دیگر سالانه مقدار قابل توجهی ارز به صورت حق بیمه از کشور خارج می کردند(امیری، 1382).

گسترش فعالیت شرکت های بیمه خارجی در کشور، مسئولان را متوجه ضرورت تاسیس یک شرکت بیمه ایرانی نمود. در سال ۱۳۱۴ شرکت سهامی بیمه ایران با سرمایه صد درصد دولتی تأسیس گردید و دولت در شانزدهم شهریور ماه سال 1314 شرکت سهامی بیمه ایران را با سرمایه 20 میلیون ریال تاسیس نمود. در سال 1331 خورشیدی ، بر اساس مصوبه هیات دولت کلیه شرکت های بیمه خارجی موظف شدند برای ادامه فعالیت خود در ایران مبلغ 250 هزار دلار ودیعه نزد بانک ملی ایران تودیع نمایند و پس از آن نیز منافع سالیانه خود را تا زمانی که این مبلغ به 500 هزار دلار برسد، بر آن بیفزایند. این تصمیم موجب تعطیل شدن کلیه نمایندگی ها و شعب شرکت های بیمه خارجی در ایران به استثنای دو شرکت بیمه یورکشایر و اینگستراخ گردید و شرایط را برای گسترش فعالیت شرکت های بیمه ایرانی فراهم ساخت. البته دو شرکت که نمایندگی شرکت های بیمه اینگستراخ روسیه و یورکشایر انگلیس را داشتند باقی ماندند و این شرکت ها حتی تا بعد از تشکیل حکومت جمهوری اسلامی و قبل از تاریخ 4/4/58 که شورای انقلاب شرکت های بیمه را ملی و نمایندگی های خارجی را منحل اعلام نمود به فعالیت خود در ایران ادامه می دادند(امیری، 1382).

فعالیت رسمی شرکت سهامی بیمه ایران از پانزدهم آبان ماه سال 1314 آغاز گردید و دو سال پس از تاسیس شرکت سهامی بیمه ایران، یعنی در سال 1316 قانون بیمه در سی و شش ماده تدوین گردید و به تصویب شورای ملی رسید. پس از آن نیز مقررات دیگری در جهت کنترل و نظارت بر فعالیت موسسات بیمه خارجی از طریق الزام آنها به واگذاری 25 درصد بیمه نامه های صادره به صورت اتکایی اجباری به شرکت سهامی بیمه ایران وضع گردید. در این رهگذر، الزام به بیمه کردن کالاهای صادراتی و اموال موجود در ایران و ایرانیان مقیم خارج از کشور، نزد یکی از موسسات بیمه که در ایران به ثبت رسیده اند، بر استحکام شرکت بیمه ایران افزود. شرکت سهامی بیمه ایران به عنوان نخستین شرکت بیمه ایرانی در یکی از عمارتهای خیابان لاله زار(سینما خورشید) تاسیس و به گونه رسمی آغاز به کار نمود. سرمایه ابتدایی شرکت سهامی بیمه ایران با فروش اقساطی اراضی واگذار شده باغ فردوس از طرف دولت به اندازه 20 میلیون ریال تامین گردید(کریمی، 1376).

با وجود کارشکنی اولیه شرکت های بیمه خارجی، شرکت سهامی بیمه ایران موفق گردید در همان سال نخست فعالیت، 65 درصد بازار بیمه کشور را در اختیار بگیرد و سهم موسسات خارجی را از 100 درصد به 38 درصد کاهش دهد. شرکت بیمه ایران همچنین درصد واگذاری اتکائی را از حدود 90 درصد به 44 درصد تقلیل داد و با کاهش نرخ بیمه در بعضی از رشته ها به حدود 50 درصد قیمت قبلی، در گسترش و توسعه بیمه تأثیر موثری را اعمال نمود(امیری، 1382). نخستین بیمه نامه صادره متعلق به بیمه نامه حریق منزل مرحوم داور(وزیر مالیه وقت) بود و در آذر ماه سال 1314 نخستین بیمه نامه حمل و نقل نیز صادر گردید. در سال 1315 نخستین واحد صدور بیمه نامه های اتومبیل و حوادث شروع به کار نمود. در سال 1315 شرکت بیمه ایران در شهرهای مشهد، اصفهان، رشت، همدان، اهواز و بوشهر اقدام به تاسیس شعبه نمود. در همان سال برای اولین بار شرکت بیمه ایران خطرات ناشی از حوادث کار را در بنگاه انحصار دخانیات بر عهده گرفت و بدین ترتیب نخستین قدم در راه شروع بیمه های اجتماعی و کارگران برداشته گردید. تعدادی از دانشجویان ایرانی رشته های اقتصادی و تجارت در خارج از کشور برای آموختن فنون بیمه گماشته شدند. سپس رشته بیمه سرقت شروع به کار نمود و بیمه سوخت و سوز معاملات اعتباری و تجاری نیز آغاز گردید(سخایی فر، 1390).

در سال ۱۳۱۶، قانون بیمه به تصویب رسید و در سال ۱۳۲۹ نخستین شرکت بیمه خصوصی به نام بیمه شرق در ایران تأسیس گردید و تا سال ۱۳۴۳ به تدریج هفت شرکت بیمه خصوصی دیگر به نامهای آریا، پارس، ملی، آسیا، البرز، امید، ساختمان و کار تأسیس شدند. در سال ۱۳۴۷ قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در قبال شخص ثالث که به بیمه شخص ثالث اتومبیل معروف گردید به تصویب رسید. با افزایش فعالیت بیمه ای در کشور در سال ۱۳۵۰ بیمه مرکزی ایران جهت تنظیم بازار بیمه تأسیس گردید و مقرر گردید بیمه مرکزی با هدایت بازار بیمه از طریق تصویب آیین نامه ها و مقررات ویژه موجب توسعه و تعمیم بیمه در کشور گردد. ضمنا” با ایجاد شبکه کارگزاری و نظارت بر فعالیت شرکت های بیمه ای و انجام بیمه اتکائی اجباری برای موسسات بیمه خصوصی به کنترل بازار بیمه در کشور به نیابت از دولت اقدام نماید. در فاصله سال های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۷ چهار شرکت بیمه خصوصی به نامهای تهران، حافظ، توانا و دانا تاسیس شدند. مؤسسات بیمه کشور تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی با ترکیبی از یک شرکت دولتی، دوازده شرکت خصوصی و دو مؤسسه بیمه خارجی به صورت نمایندگی در سطح کشور فعالیت می کردند. در چهارم تیر ۱۳۵۸ بنابر تصمیم شورای انقلاب دوازده شرکت خصوصی، ملی اعلام شدند و پروانه فعالیت دو نمایندگی خارجی نیز لغو گردید(علی آبادی، 1371).

بدین ترتیب براساس مقررات قانون ملی شدن مؤسسات بیمه و مؤسسات اعتباری، تصدی امر بیمه و اداره دوازده شرکت بیمه ملی شده به دولت واگذار گردید و با تصویب قانون اساسی جمهوری اسلامی در ۲۴ آبان ۱۳۵۸ که طی آن نظام اقتصادی کشور به سه بخش دولتی، تعاونی و خصوصی تقسیم گردید،
صنعت بیمه در جوار شماری از صنایع مهم به صورت مالکیت عمومی در بخش دولتی در اختیار دولت قرار گرفت(کریمی، 1376).

شایان ذکر می باشد که متعاقباً ده شرکت بیمه ملی شده به لحاظ فعالیت نامطلوب در یکدیگر ادغام شدند و شرکت بیمه آسیا تأسیس گردید. از شهریور ماه ۱۳۶۰ به غیر از شرکت های بیمه آسیا و البرز فعالیت سایر شرکت های ملی شده متوقف گردید. از سال ۱۳۶۷ براساس مصوبه مجلس شورای اسلامی علاوه بر شرکت سهامی بیمه ایران که یک شرکت بیمه دولتی بود، شرکت های بیمه البرز و آسیا هم دولتی گردید و یک شرکت بیمه دولتی دیگر که فقط اجازه فعالیت در بخش بیمه اشخاص به آن داده گردید به نام شرکت بیمه دانا تشکیل گردید(کریمی، 1376).

تا سال ۱۳۷۳ چهار شرکت ایران، آسیا، البرز و دانا به فعالیت مشغول بودند که در سال ۱۳۷۳ شرکت تخصصی به نام صادرات و سرمایه گذاری با سرمایه بانک ها و بیمه ها تأسیس گردید. در سال ۱۳۸۱ قانون تأسیس شرکت غیردولتی به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. لذا در سال ۱۳۸۱ شرکت خصوصی حافظ در منطقه آزاد کیش و در سال ۱۳۸۲ تعداد نه شرکت بیمه خصوصی به نامهای پارسیان، رازی، کارآفرین، توسعه، ملت، سینا، امید، حافظ و امین تأسیس شدند(صحت و نصراله زاده، 1387).

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

اهداف پژوهش

این پژوهش برای بیمه گذاران بیمه نامه های آتش سوزی بیمه ایران استان گیلان و بر روی مدل راجت گرا می باشد و مدل پیشنهادی پژوهش در شکل(1-1) نشان داده شده می باشد. محقق براساس نتایج پژوهش خود، در جستجوی یافتن راهکارهای مناسب برای بهبود شرایط به تبیین ذیل می باشد:

1 – خدمات دهی مناسب جهت حفظ بیمه گذاران فعلی

2 – ارائه استراتژی مناسب برای افزایش فروش بیمه نامه های آتش سوزی

3 – چگونگی نحوه فروش بیمه نامه آتش سوزی

4 – ارائه بیمه نامه های جدید با شرایط ویژه برای تنوع بخشی به بازار بیمه

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

5 – تبلیغ محصولات بیمه ای جهت آگاهی دادن به مردم برای خریداری انواع پوشش های خطرات بیمه ای

6 – تبلیغات مناسب به مردم در خصوص نحوه پرداخت خسارت

7 – آگاهی دادن به بیمه گذاران برای چگونگی دریافت خسارت

8 – شناسائی راهکار مناسب برای جذب بیمه گذاران جدید

9 – چگونگی فروش سایر بیمه نامه ها به بیمه گذاران فعلی

10 – چگونگی فروش سایر بیمه نامه ها به بیمه گذاران جدید

11 – افزایش آمار ضریب نفوذ بیمه در استان گیلان

تبیین عوامل موثر بر خرید مجدد بیمه نامه های آتش سوزی مورد مطالعه بیمه گذاران بیمه نامه های آتش سوزی شرکت سهامی بیم-MGEKI4NM